Voorjaarstraining op het circuit van Lédenon

Afgelopen woensdag 28 maart gingen mijn vader en ik op weg naar het circuit van Lédenon wat in zuid Frankrijk ligt. We reden de eerste helft de woensdag avond al en gingen ergens bij een tankstation overnachten. Donderdagmorgen hebben we de tweede helft gereden en we kwamen rond 17.00 uur op het circuit aan. Hier moesten we eerst wachten op een man van het circuit voor een vaste wateraansluiting. Toen we al een uur hadden gewacht en hadden ingeschreven besloten we om op die plek te blijven staan ook al hadden we geen water voor de trailer. We begonnen met het opbouwen van de tent en we waren om 21.00 klaar. Erik was ondertussen bezig met eten en om 22.30 lag ik in bed. Ik kon maar niet in slaap komen, omdat ik zoveel zin had om te rijden.

De volgende dag moesten we om 8.00 de motor keuren op het geluid en daarna gingen we nog wat ontbijten. De eerste sessie was het heel erg wennen aan het circuit. De allereerste rond die ik reed vond ik best wel spannend. Ik ging na een bocht naar links al sturen om naar rechts te gaan, want ik dacht dat er een bocht naar rechts zou komen. Toen ik eenmaal de baan weer kon zien zag ik dat er niet een bocht naar rechts kwam, maar een recht stuk. Ik kon de motor nog net snel genoeg terug sturen om niet van de baan te raken en reed de rest van de ronde maar heel rustig aan. De opvolgende sessies wist ik een beetje hoe de baan liep en ging ik letten op lijnen en versnellingen. Ook hielp de wind niet erg mee, want overal op het circuit voelde je de hele motor bewegen door de windstoten. Aan het einde van de dag begon het nog even hard te regenen en waren de sessies niet meer nuttig. De baan was open voor iedereen die wilde rijden en dit waren niet veel mensen. Kevin en ik konden zo op een rustige baan een goed gevoel krijgen in de regen. Ook een goede manier om de baan even rustiger te bekijken. Ik had een goed gevoel met de motor zowel in het droog als in de regen en had veel zin in de volgende dag. Na een heerlijke avondmaaltijd, klaargemaakt door Erik, gingen we nog evalueren en daarna was het alweer tijd om te slapen.

Voor dag 2 had ik als doel om een rondetijd van 1.37 te rijden. Als dit was gelukt, zou ik toch iets aan de vering moeten voelen. Nu ik de baan al kende, precies wist welke versnellingen en welke lijn ik moest nemen, zou dat niet heel moeilijk moeten zijn. Gedurende de dag kwam ik steeds dichter bij die 1.37 en in de derde sessie reed ik een 1.37.9. Na deze sessie werden de groepen opnieuw ingedeeld zoals ze vrijdag ook deden en Kevin en ik kwamen in dezelfde groep te rijden. We zaten beide in de 1 na snelste groep, maar de mensen om ons heen reden niet hard vergeleken met ons. Ze zaten ons dan ook de laatste 3 sessies heel erg in de weg te rijden. Zo erg dat ik een paar keer bijna tegen een ander aan zat. Je kon merken dat de andere rijders het niet konden hebben dat een paar 300-tjes ze buitenom voorbij kwamen. Ze slingerden de hele baan over, keken achterom en sneden ons af. Elke keer dat dit gebeurde gingen Kevin en ik de pitsstraat door om vrij baan te zoeken. Zo konden we toch een paar rondjes knallen. Ik eindigde de dag met een 1.37.6 en was hier tevreden mee.

We merkten dat de voetpakking begon te lekken en besloten de laatste dag maar 4 sessies in plaats van 6 te rijden. Ook hadden we een grote verandering aan de voorvering gemaakt. Dit deden we om gewoon even te testen. De dag begon zonnig en zou ook zonnig blijven. Er zou niet heel veel wind staan, dus een ideale dag om te testen en een echt goede rondetijd te rijden. De eerste sessie die we reden had ik niet een goed gevoel met de voorkant. Ik had elke bocht het gevoel alsof de motor ineens weg kon glijden. Toch kon ik een rondetijd van 1.38 rijden. Voor de tweede sessie hadden we wat kleine aanpassingen gedaan en ik merkte het verschil gelijk. Het gevoel wat ik de eerste sessie had was meteen verdwenen en ik had het gevoel alsof ik kon pushen. Dit deed ik dus ook en ik reed een rondetijd van 1.36.9. Vanwege het verkeer kon ik verder niet door pushen. Ik had het gevoel dat we met nog wat aanpassingen misschien wel de 1.35 konden halen. De derde sessie wilde ik dit dus ook gelijk proberen, maar door een crash kwam er een rode vlag en de sessie werd afgelast. Erg jammer aangezien ik maar 4 sessies zou rijden. De vierde en voor mij dus laatste sessie ging ik 100% gefocust de baan op. Ik had continu 1 of 2 sectoren vrij baan, maar dan kwam ik toch halverwege de ronde weer andere rijders tegen die gewoon stapvoets de bocht door gingen. Zo kon ik dus niet sneller dan 1.37.2 rijden. Mijn ideale tijd gaf aan dat ik met alle snelste sectoren bij elkaar opgeteld een 1.36.3 had kunnen rijden.

Erg jammer dat het er niet uit is gekomen, maar het geeft wel aan dat het gevoel met de motor goed is en dat ik deze winter niet achteruit ben gegaan! Ook de ervaring met het team was weer zeer positief. Iedereen werkte goed samen, er werden genoeg maar niet te veel grapjes gemaakt en alles was weer goed verzorgt! Nu op naar het eerste evenement van de cup op Croix waar we zullen zien waar we staan in het nieuwe R3 veld!

Finn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *