Stijgende lijn, maar gemengde gevoelens over race op Donington Park

In het weekend van 5 t/m 7 juli vonden de wedstrijden in het WSBK plaats op Donington Park in Engeland.
Het was de eerste keer voor Finn dat hij op dit circuit reed. De eerste vrije training op vrijdag ging buitengewoon goed. Finn wist een 22e plaats neer te zetten. Dat was goed voor zijn gevoel en het was hem dit seizoen nog niet eerder gelukt om bij de eerste vrije training bij de top 30 te zitten. De tweede vrije training was wat lastiger. Finn wist zich iets te verbeteren, maar doordat de andere rijders zich ook wisten te verbeteren, kwam hij op een 33e plaats terecht. Na afloop van ieder vrije training, werd de data bekeken en was er overleg met monteurs en andere rijders van het team. De samenwerking met het team en andere rijders was zeer goed te noemen. Het werd duidelijk waar Finn nog winst kon behalen en hij was dan ook optimistisch en gemotiveerd voor de volgende vrije training op zaterdag.
Zaterdagochtend was de baan nat. Het was regenachtig weer in Donington. Niet de omstandigheden waar Finn graag in rijdt en de plannen van vrijdag konden de prullenbak in. Vlak voor de laatste vrije training werd de motor op regenbanden gezet, maar de afstelling stond nog geheel optimaal voor het natte circuit. Finn begon de laatste vrije training goed, maar toen de baan natter werd, werden zijn tijden ook langzamer. De superpole werd verreden op regenbanden. Finn is absoluut geen regenrijder en had nog te weinig vertrouwen kunnen opbouwen, hij heeft zich niet direct kwalificeren voor de race op zondag. Het werd dus ’s middags de last chance race, waarbij Finn van plek 14 zou vertrekken.
De opwarmronde van de last chance race reed Finn op regenbanden. Op de grid besloot het team in overleg met Finn om achter een slick te steken. De baan was opdrogend en het zou verder droog blijven. Het idee was dat Finn dan op de opdrogende baan achter meer grip zou hebben en dus sneller kon. De start van Finn was slecht, hij verloor hierdoor 10 plekken en sloot achteraan aan. Bij het ingaan van de tweede ronde, moest hij wijd in de eerste bocht, omdat zijn achterkant weg glipte.
Finn had net iemand ingehaald, maar lag hierdoor wederom laatste in het veld. Het duurde even voordat Finn gevoel had met terugschakelen en koppeling loslaten met de slick op een vochtige baan, maar toen hij dat doorhad, ging hij zeer rap rond. Helaas lag de kopgroep toen al 26 seconden voor. Finn wist zich van de 24e plek terug te knokken naar de 12e plek. Hij zat iedere keer een paar duizendste van de snelste tijd af, in de voorlaatste ronde kreeg hij even de snelste tijd van de race in handen. Zijn achterstand op de nummer 1 wist hij te verkleinen tot 24 seconden. Finn had dus een goede race pace. Hier was het team heel blij mee.
Finn heeft een dubbel gevoel. Blij dat hij heeft kunnen laten zien, dat hij met de beste rijders mee kan gaan, maar weer een weekend waarvoor hij zich niet heeft kunnen plaatsen voor de race op zondag. De samenwerking met het team verliep het afgelopen weekend uitstekend. Het was mooi dat teamgenoot Kevin Sabatucci zondag de race won, maar ook zuur. Wetende dat Finn even goed kan rijden.
Het is nu zomerstop, maar dat betekent zeker niet dat Finn stil gaat zitten. Van 19 t/m 27 juli a.s. gaat Finn naar Italië om te trainen met het team. Ze zullen gaan sporten, maar ook op verschillende circuits gaan rijden met de Yamaha R3. Kijken of ze kunnen ontdekken waar Finn zijn winst kan halen. Half augustus gaat Finn trainen op Magny Court, waar eind september een wedstrijd is.
Eerstvolgende wedstrijd is in Portimao, begin september. Ook hier gaat Finn, samen met het team, nog trainen. Dat zal eind augustus gaan gebeuren. Dat betekent dus een vol (zomerstop)programma voor Finn.

               

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *