1e wedstrijd beter dan verwacht

De eerste wedstrijd van Finn op de Yamaha R6 ging beter dan verwacht. Lees hieronder zijn eigen verhaal:

Gisteren was het eerste officiële race evenement van de Open Wegrace Cup.
In de ochtend hadden we een kwalificatie, in de middag nog een 2e kwalificatie en 1 race.
We wisten dat het in de middag waarschijnlijk zou gaan regenen dus moest ik in de eerste kwalificatie een goede tijd neerzetten.
In de eerste vliegende rond reed ik direct een 1.46.6 wat een persoonlijk record was en de ronde daarna reed ik een 1.46.0. De laatste ronden wilde ik nog aanzetten, maar de sessie werd gestopt met een rode vlag. Desalniettemin was mijn tijd 1.46.0 genoeg voor plek 5 op de startgrid.
De tweede kwalificatie was zoals verwacht nat. Ik ging toch de baan op om in ieder geval in het nat ook een gevoel te krijgen met de motor voor het geval dat de race ook nat zou zijn. Ook in de regen reed ik een persoonlijk record en ik was klaar voor de race.
Race:
Ik had een perfecte start en lag voor bocht 1 op de 3e plek. Ik wilde heel graag proberen mee te rijden met de snellere jongens die voor mij hadden gekwalificeerd, maar omdat ik dit zo graag wilde probeerde ik het teveel en ging ik wijd in bocht 3. Ik werd ingehaald en lag 4e. Met het ingaan van bocht 4 volgde ik de lijn van de rijder voor mij, maar hierdoor had ik een slechte exit opkomen rechte stuk. Ik werd direct ingehaald door nog een rijder en lag weer 5e. De rest van de ronde heb ik geprobeerd van de rijders te leren en ze bij te houden. Dit lukte niet en ik kwam al snel op een eenzame 5e plek te rijden. De rest van de race heb ik constant gereden en de 5e plek vastgehouden.
Ik ben erg blij met dit resultaat en ik hoop de volgende week weer een stap dichter naar de top te kunnen zetten!
Volgende week race 2 en 3. #ZININ

 

18 juli rijdt Finn 2 races, wederom, op het TT circuit van Assen. Op 17 juli heeft hij eerst nog een trainingsdag. Na een goed begin, vorige week, zijn de verwachtingen dat we tijdens deze dagen wederom iets dichter bij de top kunnen komen.

kwalificatie 09.56 – 10.16, race 1 13.08, race 2 15.53

De eerste wedstrijd van het seizoen staat voor de deur.

Aankomend weekend is het eindelijk zover…., de eerste wedstrijd van dit seizoen voor Finn op de Yamaha R6 in de ONK Supercup 600 van de OW Cup. De trainingen kwalificaties en race zullen verrreden worden op het TT circuit van Assen.

In juni en juli heeft Finn nog een aantal dagen kunnen testen en trainen. Hij heeft hier veel verschillende weersomstandigheden bij gehad waarbij hij flink wat stapjes in de
goede richting heeft kunnen zetten.

Aankomende vrijdag heeft Finn nog een trainingsdag waar aansluitend op de zaterdag 2 kwalificaties en 1 race verreden zal worden.

Q1-10:24 – 10:44 , Q2-13:26 – 13:46. De race start om 16:16

Helaas is het voor toeschouwers nog niet toegestaan om de dagen aanwezig te zijn op het circuit, maar er is nieuws. Vanaf dit seizoen zijn de OWCup evenementen live te volgen via http://owcuptv.nl/. We hopen dat jullie van huis uit meeleven en Finn zullen aanmoedigen.

Nieuw seizoen, nieuwe start…

Afgelopen seizoen heeft Finn in het WSSP300 kampioenschap gereden onder de vleugels van het italiaanse team Trasimeno. Helaas zijn de verwachtingen die Finn had voor dat seizoen, door diverse omstandigheden, niet uitgekomen. Finn had door het jaar heen, voor zichzelf, moeilijke momenten te verwerken en is gedurende het jaar de “passie” voor het racen verloren.

Lange tijd heeft Finn nagedacht of hij verder wil in de racerij en zo ja, in welke vorm.

Dit is ook de reden dat de website lange tijd heeft stilgelegen. Er werden geen updates geplaatst.

Begin van 2020 had Finn de beslissing genomen om verder te gaan in het ONK en wel in de Supercup 600 van de OWcup. De wens is uiteindelijk om vervolgens weer in een internationaal kampioenschap actief te zijn, maar voor nu vindt Finn het belangrijk om plezier en zelfvertrouwen terug te vinden.

Eind maart was de eerste training eigenlijk gepland op het circuit van Hockenheim in Duitsland. Helaas stak COVID-19 daar een stokje voor.

Afgelopen weekend kon, na lange tijd, eindelijk weer getraind worden met de Yamaha YZF R6. Finn heeft op vrijdag 5 en zaterdag 6 juni 2 testdagen gehad. Deze training had veel verschillende weersomstandigheden in petto en Finn heeft dan ook een zeer goede 2 testdagen gehad op het circuit van Assen. Na afloop was het resultaat een lachende tevreden Finn de Bruin. Een goed begin van een vreemd seizoen in 2020.

fotocredits: JTS fotografie

Of en in welke vorm er nog wedstrijdevenementen gaan plaatsvinden is afhankelijk van regels en mogelijkheden.

voor nu blijft het bij trainingen, maar dat geeft Finn mooi de gelegenheid om de R6 onder de knie te krijgen en er fatsoenlijke rondetijden mee te rijden. Zodoende zal Finn tegen de tijd dat er weer wedstrijden gereden mogen worden, beter zijn mannetje staan.

fotocredits: Ronald Woest

Eind van deze maand en begin van juli zal Finn wederom trainen. 26 juni op het circuit van Zandvoort en 27 juni en 1 juli op het circuit van Assen.

We zullen regelmatig een update plaatsen op deze website en volg Finn ook op Facebook (Finn de Bruin #4).

Zomerstop

De zomerstop is al weer even onderweg, maar dat betekent niet dat Finn heeft stilgezeten.
Eind juli is Finn voor een week in Italië geweest voor training. Zowel Fysiek als met een R3.
Hieronder een kort verslag van hoe dat is verlopen

Trainingsstage Italië 19 t/m 27 juli

Eind juli ben ik naar Italië afgereisd voor een trainingsstage. Deze training was door team Trasimeno georganiseerd in samenwerking met Yamaha blUcrU.

Ik kreeg onderdak bij Fabio, één van de monteurs van team Trasimeno. Fabio woont met zijn vrouw op drie kwartier rijden van Rome en verschillende kleine circuits.
De week begon met twee dagen achter elkaar fietsen. Elke dag reden we 50 km. Na het fietsen kon ik ontspannen. Ik had bij Fabio een eigen kamer en kon m’n eigen gang gaan. Er werd twee maal per dag echt Italiaans warm gegeten en ik heb ontdekt dat dat niet helemaal mijn smaak is.

Op de derde dag gingen Fabio en ik naar het circuit van Latina om met de R3 te trainen. Ik ken dat circuit al, omdat ik daar in 2018 tijdens de selectiedagen van de blUcrU al had gereden. Ik had superveel zin om te rijden.

In de zesde ronde van de eerste sessie ging het niet goed. Ik kwam in het gras, maakte een highsider en werd twee meter de lucht in geslingerd en kwam een tiental meters verder op de grond terecht. Ik had pijn in mijn knieën en rug en kon niet zelf opstaan. Ik ben toen naar het ziekenhuis vervoerd, waar ik zes uur op het ambulancebedje heb moeten wachten voordat er foto’s werden gemaakt. Ik had ondertussen veel pijn in mijn rug en het voelde net als in Mugello, toen ik de scheur in mijn ruggenwervel had opgelopen. Ik was bang voor eenzelfde blessure.

De uitslag van de foto was gelukkig goed. Niets gebroken. Dat betekende dat ik het ziekenhuis mocht verlaten. Fabio kwam me ophalen met de auto. Fabio regelde voor de dag erna een CT scan voor mij bij een bevriende arts, want we wilden zeker zijn dat alles met m’n rug goed was, omdat het nog erg veel pijn deed (Fabio is zelf tevens paramedicus).
De CT scan liet gelukkig ook geen verontrustende dingen zien. En, zoals dat in Italië gaat, de volgende dag gingen Fabio en ik weer meteen op de fiets. De spieren soepel maken. Ondanks de pijn en blauwe plekken, ging dat redelijk goed.

Drie dagen na de crash heb ik alweer getraind met de R3 op hetzelfde circuit. Ik vond de samenwerking met Fabio erg prettig. We hebben veel geëxperimenteerd met de settings; hoogte, afstand, demping etc. Dat voelde erg goed voor mij.

De laatste dag werd afgesloten met een fietstocht richting en door Rome. Helaas zat ik door de crash minder op de motor deze trainingsweek dan ik had gehoopt, maar ik ben wel blij dat ik er met een minder ernstige blessure af kwam, dan waar we eerst voor vreesden. Verder heb ik veel geleerd van de samenwerking met Fabio. Kortom een zeer goede week dus!

                                                  

Stijgende lijn, maar gemengde gevoelens over race op Donington Park

In het weekend van 5 t/m 7 juli vonden de wedstrijden in het WSBK plaats op Donington Park in Engeland.
Het was de eerste keer voor Finn dat hij op dit circuit reed. De eerste vrije training op vrijdag ging buitengewoon goed. Finn wist een 22e plaats neer te zetten. Dat was goed voor zijn gevoel en het was hem dit seizoen nog niet eerder gelukt om bij de eerste vrije training bij de top 30 te zitten. De tweede vrije training was wat lastiger. Finn wist zich iets te verbeteren, maar doordat de andere rijders zich ook wisten te verbeteren, kwam hij op een 33e plaats terecht. Na afloop van ieder vrije training, werd de data bekeken en was er overleg met monteurs en andere rijders van het team. De samenwerking met het team en andere rijders was zeer goed te noemen. Het werd duidelijk waar Finn nog winst kon behalen en hij was dan ook optimistisch en gemotiveerd voor de volgende vrije training op zaterdag.
Zaterdagochtend was de baan nat. Het was regenachtig weer in Donington. Niet de omstandigheden waar Finn graag in rijdt en de plannen van vrijdag konden de prullenbak in. Vlak voor de laatste vrije training werd de motor op regenbanden gezet, maar de afstelling stond nog geheel optimaal voor het natte circuit. Finn begon de laatste vrije training goed, maar toen de baan natter werd, werden zijn tijden ook langzamer. De superpole werd verreden op regenbanden. Finn is absoluut geen regenrijder en had nog te weinig vertrouwen kunnen opbouwen, hij heeft zich niet direct kwalificeren voor de race op zondag. Het werd dus ’s middags de last chance race, waarbij Finn van plek 14 zou vertrekken.
De opwarmronde van de last chance race reed Finn op regenbanden. Op de grid besloot het team in overleg met Finn om achter een slick te steken. De baan was opdrogend en het zou verder droog blijven. Het idee was dat Finn dan op de opdrogende baan achter meer grip zou hebben en dus sneller kon. De start van Finn was slecht, hij verloor hierdoor 10 plekken en sloot achteraan aan. Bij het ingaan van de tweede ronde, moest hij wijd in de eerste bocht, omdat zijn achterkant weg glipte.
Finn had net iemand ingehaald, maar lag hierdoor wederom laatste in het veld. Het duurde even voordat Finn gevoel had met terugschakelen en koppeling loslaten met de slick op een vochtige baan, maar toen hij dat doorhad, ging hij zeer rap rond. Helaas lag de kopgroep toen al 26 seconden voor. Finn wist zich van de 24e plek terug te knokken naar de 12e plek. Hij zat iedere keer een paar duizendste van de snelste tijd af, in de voorlaatste ronde kreeg hij even de snelste tijd van de race in handen. Zijn achterstand op de nummer 1 wist hij te verkleinen tot 24 seconden. Finn had dus een goede race pace. Hier was het team heel blij mee.
Finn heeft een dubbel gevoel. Blij dat hij heeft kunnen laten zien, dat hij met de beste rijders mee kan gaan, maar weer een weekend waarvoor hij zich niet heeft kunnen plaatsen voor de race op zondag. De samenwerking met het team verliep het afgelopen weekend uitstekend. Het was mooi dat teamgenoot Kevin Sabatucci zondag de race won, maar ook zuur. Wetende dat Finn even goed kan rijden.
Het is nu zomerstop, maar dat betekent zeker niet dat Finn stil gaat zitten. Van 19 t/m 27 juli a.s. gaat Finn naar Italië om te trainen met het team. Ze zullen gaan sporten, maar ook op verschillende circuits gaan rijden met de Yamaha R3. Kijken of ze kunnen ontdekken waar Finn zijn winst kan halen. Half augustus gaat Finn trainen op Magny Court, waar eind september een wedstrijd is.
Eerstvolgende wedstrijd is in Portimao, begin september. Ook hier gaat Finn, samen met het team, nog trainen. Dat zal eind augustus gaan gebeuren. Dat betekent dus een vol (zomerstop)programma voor Finn.

               

Teleurstellend Misano

Het evenement op Misano ging vrij goed. Wederom een nieuwe baan voor Finn. Finn maakte veel progressie, maar wist zich net niet te plaatsen voor de race op zondag. Nog steeds had Finn geen optimaal gevoel bij zijn motor. Het scheelde maar 0,3 seconden om zich direct te plaatsen voor de race op zondag. Wederom de Last Chance Race om te proberen zich te classeren voor die race. Tijdens de last chance race had Finn een zeer slechte start. Hij kwam van de 11e plek terecht op de 21e plek en kon zich in die groep niet naar voren werken. Hij was zeer teleurgesteld na deze race en vond dat er verandering moest komen.
We hebben contact opgenomen met het team Trasimeno en goed overleg gehad waar het team extra hulp kon bieden, zodat Finn een beter gevoel met de motor zou kunnen krijgen en daarmee meer vertrouwen zou kunnen opbouwen.

Wedstrijdevenement Jerez

7 t/m 9 juni heeft Finn het vierde wedstrijdevenement in de WorldSSP300 gehad.
Na de VR46 Mastercamp, ging Finn zeer gemotiveerd naar dit evenement in Jerez (Spanje), omdat hij tijdens deze Mastercamp heel veel tips had gekregen van Nicolo Antonelli (een moto3 rijder in de MOTOGP).
De eerste vrije training op vrijdagochtend begon niet zo goed. Finn kwam na de tweede ronde de pit in, omdat hij electrische problemen had. Uiteindelijk kon hij een kwartier na aanvang van de vrije training er voor gaan. Hij probeert de tips, die hij op het MasterCamp van Antonelli had gekregen, toe te passen. Dat is nog wat lastig soms.
Samen met Andrea (z’n monteur) heeft hij de data besproken en werd de motor nog wat aangepast.
Het team was tevreden en Finn zelf was redelijk tevreden.
De tweede vrije training ging vanaf het begin goed. Finn heeft veel in z’n eentje gereden en wist z’n tijd met 2,4 seconden te verbeteren.
Er waren na deze training nog een paar aanpassingen aan de motor gedaan, zodat Finn op zaterdag in de derde vrije training nog iets harder zou moeten kunnen.
De derde vrije training op zaterdagochtend voelde goed. Finn reed nog iets sneller, maar wist dat het nog harder moest in de kwalificatie om direct door te kunnen naar de race.
Tijdens de kwalificatie ging het helaas niet zoals Finn had gehoopt. Hij had niet het gevoel met de motor om er volledig voor te kunnen gaan en heeft niet een goed groepje kunnen vinden om, via slipstream, een snelle tijd neer te zetten. Dit betekende dat Finn via de last chance race moest proberen om toch nog de race voor punten te kunnen rijden.
In de last chance race ging het niet lekker. Finn kon prima meekomen met de jongens voor hem, maar kon ze niet passeren. Hij lag 12e toen het noodlot in de voorlaatste ronde toesloeg.
3 coureurs gingen voor hem onderuit. En Finn z’n motor gleed onderuit door de onderdelen van de andere motoren die daar lagen.

            

IMOLA

10 t/m 12 mei was de eerstvolgende wedstrijd in het WSSP300 kampioenschap.

Finn wist van tevoren dat het niet gemakkelijk zou worden omdat het technisch een moeilijk circuit is en hij hier nog niet eerder had gereden.

Finn begon goed en kon zich iedere sessie iets verbeteren, maar helaas was het niet voldoende om in 1 keer door te gaan naar de race die op zondag zou plaatsvinden. Finn heeft de Lastchange race dus moeten rijden om kans te maken op de echte race (voor punten) op zondag.

Hieronder een kort verslag van Finn hoe hij deze race heeft beleefd.

Vandaag ging niet zoals ik had gehoopt.
De derde vrije training kon ik mezelf nog iets verbeteren, maar m’n rondetijd was nog niet naar m’n zin.
De Superpole kon ik mezelf niet voldoende verbeteren. Ik had 38e tijd totaal en dat betekende dat ik de Last Change Race moest rijden.
Vanwege een penalty voor een rijder voor me, Startte ik vanaf plaats 7.
Ik had een slechte start en geen goede eerste ronde. Daarmee waren we de aansluiting met de eerste 8 rijders kwijt en lag ik 12e.
Ik pushte wat ik kon, maar kon niet voldoende een vuist maken in het groepje waar ik in reed. Uiteindelijk ben ik 9e geëindigd en heb mezelf daarmee helaas niet geklasseerd voor de race op zondag.
Direct na de race heb ik samen met m’n data-man gekeken waar ik tekort kom en ik weet waar ik aan moet werken.

Over 2 weken ga ik samen met 4 andere bLUcRU rijders naar de ranch van Valentino Rossi om daar te trainen op verschillende aspecten in de motorsport. Hier heb ik erg veel zin in en ik hoop hier veel te leren, zodat ik in de resterende WSSP300 wedstrijden beter kan presteren.                

Assen

Een week nadat Finn op Aragon gereden heeft zou de thuisrace op Assen plaatsvinden. Helaas is dat niet doorgegaan wegens de duimbreuk die hij opgelopen heeft tijdens de last change race op Aragon een week eerder. Ondanks dat Finn niet kon rijden, heeft hij zich goed beziggehouden door live verslag te doen van de superpole van de WSSP300. Hij was hiervoor uitgenodigd door Michael Hill die vaste live-verslaggever is op alle evenementen.

Tevens heeft Finn vele belangstellenden kunnen rondleiden op de paddock. Deze fans en sponsors hebben een kijkje kunnen nemen in de pitbox bij het team Trasimeno en een hapje en drankje kunnen nemen in de hospitality tent van het team en of VIP room van Pearle Gebben Racing.

De motor van Finn heeft het gehele weekend ter promotie voor de hospitality van het team gestaan. Er was veel belangstelling voor.

             

Aragon

Verslag van Finn

Begin April heb ik het eerste raceweekend in de WorldSSP300 gehad.
We begonnen het weekend met erg veel vertrouwen aangezien we upgrades voor de motor hadden gekregen die ons dichter naar de Kawasaki’s en KTM’s zouden moeten brengen. De eerste training reden we maar 2 geklokte rondjes om de banden te sparen. Het was namelijk erg koud op en rondom de baan en we wilden de banden niet al in sessie 1 kapot rijden. De tweede sessie mocht ik de hele sessie rijden en kon ik wat meer pushen. Ik kon een goede tijd neer zetten, maar was nog niet tevreden. De quickshifter deed het in deze sessie niet en de achterkant gleed veel met het aanremmen.

Voor de derde vrije training op zaterdag hadden we een nieuwe quickshifter en een aanpassing om het glijden van het achterwiel op te lossen. Hierdoor kon ik mijn tijd nog wat verder aanscherpen, maar ik was er nog niet tevreden mee. Voor de superpole wilde ik een 2.08 rijden. Dit was uiteindelijk ook nodig om je meteen te kwalificeren voor de race. Ik wilde achter de KTM’s aan, maar dit mislukte en ik raakte in de stress. Hierdoor ging ik te gespannen rijden en kwam ik niet onder de 2.10. De tijd was goed voor de 42e plek, wat betekende dat ik de last chance race moest rijden. Dit is nieuw in het kampioenschap en het is een race die gaat tussen de rijders vanaf plek 31 tot de laatste. Alleen de eerste 6 van deze race mogen nog meedoen met de echte race op zondag. Het doel was dus om bij deze eerste zes te komen.

Ik was gefocust voor de race en wilde mijzelf graag bewijzen aan het team. Ik had een matige start en verloor een aantal plekken. Ik kon deze redelijk snel weer terug pakken en kon het tempo goed volgen van de kopgroep. Ik kon alleen niet een vuist maken en mijzelf naar voren knokken. Er gingen 4 rijders in 2 verschillende crashes voor mijn neus onderuit waardoor er 2 keer een gat ontstond tussen de groep en mij. Dit kon ik wel telkens dicht rijden, maar ik kon erna niet inhalen.
Toen 4 rijders voor mij een foutje maakten en ik er gemakkelijk langs kon gaan deed, ik dit en lag ik 5e in de race. Tijdens het aanremmen van de bocht remde ik alleen iets te laat en reed bijna in op degene die 4e lag. Hierdoor moest ik iets rechtdoor en ineens zat daar iemand die tegen mij aan stuurde. Hierdoor viel ik hard op mijn achterhoofd en rolde ik nog een paar keer door. Toen ik opstond merkte ik meteen dat er wat mis was met mijn hand. Ik werd naar het medisch centrum gebracht en hier hadden ze een x-ray gemaakt. Hieruit bleek dat ik mijn rechter duim had gebroken. Einde raceweekend was het door de crash sowieso al, maar nu mis ik waarschijnlijk ook de enige thuisrace van dit seizoen.

Erg jammer om het seizoen zo te beginnen, maar that’s racing. Er kan van alles gebeuren en regelmatig gebeurt het ook. Ik weet dat ik voor de volgende race beter moet rijden tijdens de superpole zodat ik de last chance race niet hoef te rijden. Leermomenten genoeg voor het eerstvolgende evenement dat ik weer kan rijden.