Zomerstop

De zomerstop is al weer even onderweg, maar dat betekent niet dat Finn heeft stilgezeten.
Eind juli is Finn voor een week in Italië geweest voor training. Zowel Fysiek als met een R3.
Hieronder een kort verslag van hoe dat is verlopen

Trainingsstage Italië 19 t/m 27 juli

Eind juli ben ik naar Italië afgereisd voor een trainingsstage. Deze training was door team Trasimeno georganiseerd in samenwerking met Yamaha blUcrU.

Ik kreeg onderdak bij Fabio, één van de monteurs van team Trasimeno. Fabio woont met zijn vrouw op drie kwartier rijden van Rome en verschillende kleine circuits.
De week begon met twee dagen achter elkaar fietsen. Elke dag reden we 50 km. Na het fietsen kon ik ontspannen. Ik had bij Fabio een eigen kamer en kon m’n eigen gang gaan. Er werd twee maal per dag echt Italiaans warm gegeten en ik heb ontdekt dat dat niet helemaal mijn smaak is.

Op de derde dag gingen Fabio en ik naar het circuit van Latina om met de R3 te trainen. Ik ken dat circuit al, omdat ik daar in 2018 tijdens de selectiedagen van de blUcrU al had gereden. Ik had superveel zin om te rijden.

In de zesde ronde van de eerste sessie ging het niet goed. Ik kwam in het gras, maakte een highsider en werd twee meter de lucht in geslingerd en kwam een tiental meters verder op de grond terecht. Ik had pijn in mijn knieën en rug en kon niet zelf opstaan. Ik ben toen naar het ziekenhuis vervoerd, waar ik zes uur op het ambulancebedje heb moeten wachten voordat er foto’s werden gemaakt. Ik had ondertussen veel pijn in mijn rug en het voelde net als in Mugello, toen ik de scheur in mijn ruggenwervel had opgelopen. Ik was bang voor eenzelfde blessure.

De uitslag van de foto was gelukkig goed. Niets gebroken. Dat betekende dat ik het ziekenhuis mocht verlaten. Fabio kwam me ophalen met de auto. Fabio regelde voor de dag erna een CT scan voor mij bij een bevriende arts, want we wilden zeker zijn dat alles met m’n rug goed was, omdat het nog erg veel pijn deed (Fabio is zelf tevens paramedicus).
De CT scan liet gelukkig ook geen verontrustende dingen zien. En, zoals dat in Italië gaat, de volgende dag gingen Fabio en ik weer meteen op de fiets. De spieren soepel maken. Ondanks de pijn en blauwe plekken, ging dat redelijk goed.

Drie dagen na de crash heb ik alweer getraind met de R3 op hetzelfde circuit. Ik vond de samenwerking met Fabio erg prettig. We hebben veel geëxperimenteerd met de settings; hoogte, afstand, demping etc. Dat voelde erg goed voor mij.

De laatste dag werd afgesloten met een fietstocht richting en door Rome. Helaas zat ik door de crash minder op de motor deze trainingsweek dan ik had gehoopt, maar ik ben wel blij dat ik er met een minder ernstige blessure af kwam, dan waar we eerst voor vreesden. Verder heb ik veel geleerd van de samenwerking met Fabio. Kortom een zeer goede week dus!

                                                  

Stijgende lijn, maar gemengde gevoelens over race op Donington Park

In het weekend van 5 t/m 7 juli vonden de wedstrijden in het WSBK plaats op Donington Park in Engeland.
Het was de eerste keer voor Finn dat hij op dit circuit reed. De eerste vrije training op vrijdag ging buitengewoon goed. Finn wist een 22e plaats neer te zetten. Dat was goed voor zijn gevoel en het was hem dit seizoen nog niet eerder gelukt om bij de eerste vrije training bij de top 30 te zitten. De tweede vrije training was wat lastiger. Finn wist zich iets te verbeteren, maar doordat de andere rijders zich ook wisten te verbeteren, kwam hij op een 33e plaats terecht. Na afloop van ieder vrije training, werd de data bekeken en was er overleg met monteurs en andere rijders van het team. De samenwerking met het team en andere rijders was zeer goed te noemen. Het werd duidelijk waar Finn nog winst kon behalen en hij was dan ook optimistisch en gemotiveerd voor de volgende vrije training op zaterdag.
Zaterdagochtend was de baan nat. Het was regenachtig weer in Donington. Niet de omstandigheden waar Finn graag in rijdt en de plannen van vrijdag konden de prullenbak in. Vlak voor de laatste vrije training werd de motor op regenbanden gezet, maar de afstelling stond nog geheel optimaal voor het natte circuit. Finn begon de laatste vrije training goed, maar toen de baan natter werd, werden zijn tijden ook langzamer. De superpole werd verreden op regenbanden. Finn is absoluut geen regenrijder en had nog te weinig vertrouwen kunnen opbouwen, hij heeft zich niet direct kwalificeren voor de race op zondag. Het werd dus ’s middags de last chance race, waarbij Finn van plek 14 zou vertrekken.
De opwarmronde van de last chance race reed Finn op regenbanden. Op de grid besloot het team in overleg met Finn om achter een slick te steken. De baan was opdrogend en het zou verder droog blijven. Het idee was dat Finn dan op de opdrogende baan achter meer grip zou hebben en dus sneller kon. De start van Finn was slecht, hij verloor hierdoor 10 plekken en sloot achteraan aan. Bij het ingaan van de tweede ronde, moest hij wijd in de eerste bocht, omdat zijn achterkant weg glipte.
Finn had net iemand ingehaald, maar lag hierdoor wederom laatste in het veld. Het duurde even voordat Finn gevoel had met terugschakelen en koppeling loslaten met de slick op een vochtige baan, maar toen hij dat doorhad, ging hij zeer rap rond. Helaas lag de kopgroep toen al 26 seconden voor. Finn wist zich van de 24e plek terug te knokken naar de 12e plek. Hij zat iedere keer een paar duizendste van de snelste tijd af, in de voorlaatste ronde kreeg hij even de snelste tijd van de race in handen. Zijn achterstand op de nummer 1 wist hij te verkleinen tot 24 seconden. Finn had dus een goede race pace. Hier was het team heel blij mee.
Finn heeft een dubbel gevoel. Blij dat hij heeft kunnen laten zien, dat hij met de beste rijders mee kan gaan, maar weer een weekend waarvoor hij zich niet heeft kunnen plaatsen voor de race op zondag. De samenwerking met het team verliep het afgelopen weekend uitstekend. Het was mooi dat teamgenoot Kevin Sabatucci zondag de race won, maar ook zuur. Wetende dat Finn even goed kan rijden.
Het is nu zomerstop, maar dat betekent zeker niet dat Finn stil gaat zitten. Van 19 t/m 27 juli a.s. gaat Finn naar Italië om te trainen met het team. Ze zullen gaan sporten, maar ook op verschillende circuits gaan rijden met de Yamaha R3. Kijken of ze kunnen ontdekken waar Finn zijn winst kan halen. Half augustus gaat Finn trainen op Magny Court, waar eind september een wedstrijd is.
Eerstvolgende wedstrijd is in Portimao, begin september. Ook hier gaat Finn, samen met het team, nog trainen. Dat zal eind augustus gaan gebeuren. Dat betekent dus een vol (zomerstop)programma voor Finn.

               

Teleurstellend Misano

Het evenement op Misano ging vrij goed. Wederom een nieuwe baan voor Finn. Finn maakte veel progressie, maar wist zich net niet te plaatsen voor de race op zondag. Nog steeds had Finn geen optimaal gevoel bij zijn motor. Het scheelde maar 0,3 seconden om zich direct te plaatsen voor de race op zondag. Wederom de Last Chance Race om te proberen zich te classeren voor die race. Tijdens de last chance race had Finn een zeer slechte start. Hij kwam van de 11e plek terecht op de 21e plek en kon zich in die groep niet naar voren werken. Hij was zeer teleurgesteld na deze race en vond dat er verandering moest komen.
We hebben contact opgenomen met het team Trasimeno en goed overleg gehad waar het team extra hulp kon bieden, zodat Finn een beter gevoel met de motor zou kunnen krijgen en daarmee meer vertrouwen zou kunnen opbouwen.

Wedstrijdevenement Jerez

7 t/m 9 juni heeft Finn het vierde wedstrijdevenement in de WorldSSP300 gehad.
Na de VR46 Mastercamp, ging Finn zeer gemotiveerd naar dit evenement in Jerez (Spanje), omdat hij tijdens deze Mastercamp heel veel tips had gekregen van Nicolo Antonelli (een moto3 rijder in de MOTOGP).
De eerste vrije training op vrijdagochtend begon niet zo goed. Finn kwam na de tweede ronde de pit in, omdat hij electrische problemen had. Uiteindelijk kon hij een kwartier na aanvang van de vrije training er voor gaan. Hij probeert de tips, die hij op het MasterCamp van Antonelli had gekregen, toe te passen. Dat is nog wat lastig soms.
Samen met Andrea (z’n monteur) heeft hij de data besproken en werd de motor nog wat aangepast.
Het team was tevreden en Finn zelf was redelijk tevreden.
De tweede vrije training ging vanaf het begin goed. Finn heeft veel in z’n eentje gereden en wist z’n tijd met 2,4 seconden te verbeteren.
Er waren na deze training nog een paar aanpassingen aan de motor gedaan, zodat Finn op zaterdag in de derde vrije training nog iets harder zou moeten kunnen.
De derde vrije training op zaterdagochtend voelde goed. Finn reed nog iets sneller, maar wist dat het nog harder moest in de kwalificatie om direct door te kunnen naar de race.
Tijdens de kwalificatie ging het helaas niet zoals Finn had gehoopt. Hij had niet het gevoel met de motor om er volledig voor te kunnen gaan en heeft niet een goed groepje kunnen vinden om, via slipstream, een snelle tijd neer te zetten. Dit betekende dat Finn via de last chance race moest proberen om toch nog de race voor punten te kunnen rijden.
In de last chance race ging het niet lekker. Finn kon prima meekomen met de jongens voor hem, maar kon ze niet passeren. Hij lag 12e toen het noodlot in de voorlaatste ronde toesloeg.
3 coureurs gingen voor hem onderuit. En Finn z’n motor gleed onderuit door de onderdelen van de andere motoren die daar lagen.

            

IMOLA

10 t/m 12 mei was de eerstvolgende wedstrijd in het WSSP300 kampioenschap.

Finn wist van tevoren dat het niet gemakkelijk zou worden omdat het technisch een moeilijk circuit is en hij hier nog niet eerder had gereden.

Finn begon goed en kon zich iedere sessie iets verbeteren, maar helaas was het niet voldoende om in 1 keer door te gaan naar de race die op zondag zou plaatsvinden. Finn heeft de Lastchange race dus moeten rijden om kans te maken op de echte race (voor punten) op zondag.

Hieronder een kort verslag van Finn hoe hij deze race heeft beleefd.

Vandaag ging niet zoals ik had gehoopt.
De derde vrije training kon ik mezelf nog iets verbeteren, maar m’n rondetijd was nog niet naar m’n zin.
De Superpole kon ik mezelf niet voldoende verbeteren. Ik had 38e tijd totaal en dat betekende dat ik de Last Change Race moest rijden.
Vanwege een penalty voor een rijder voor me, Startte ik vanaf plaats 7.
Ik had een slechte start en geen goede eerste ronde. Daarmee waren we de aansluiting met de eerste 8 rijders kwijt en lag ik 12e.
Ik pushte wat ik kon, maar kon niet voldoende een vuist maken in het groepje waar ik in reed. Uiteindelijk ben ik 9e geëindigd en heb mezelf daarmee helaas niet geklasseerd voor de race op zondag.
Direct na de race heb ik samen met m’n data-man gekeken waar ik tekort kom en ik weet waar ik aan moet werken.

Over 2 weken ga ik samen met 4 andere bLUcRU rijders naar de ranch van Valentino Rossi om daar te trainen op verschillende aspecten in de motorsport. Hier heb ik erg veel zin in en ik hoop hier veel te leren, zodat ik in de resterende WSSP300 wedstrijden beter kan presteren.                

Assen

Een week nadat Finn op Aragon gereden heeft zou de thuisrace op Assen plaatsvinden. Helaas is dat niet doorgegaan wegens de duimbreuk die hij opgelopen heeft tijdens de last change race op Aragon een week eerder. Ondanks dat Finn niet kon rijden, heeft hij zich goed beziggehouden door live verslag te doen van de superpole van de WSSP300. Hij was hiervoor uitgenodigd door Michael Hill die vaste live-verslaggever is op alle evenementen.

Tevens heeft Finn vele belangstellenden kunnen rondleiden op de paddock. Deze fans en sponsors hebben een kijkje kunnen nemen in de pitbox bij het team Trasimeno en een hapje en drankje kunnen nemen in de hospitality tent van het team en of VIP room van Pearle Gebben Racing.

De motor van Finn heeft het gehele weekend ter promotie voor de hospitality van het team gestaan. Er was veel belangstelling voor.

             

Aragon

Verslag van Finn

Begin April heb ik het eerste raceweekend in de WorldSSP300 gehad.
We begonnen het weekend met erg veel vertrouwen aangezien we upgrades voor de motor hadden gekregen die ons dichter naar de Kawasaki’s en KTM’s zouden moeten brengen. De eerste training reden we maar 2 geklokte rondjes om de banden te sparen. Het was namelijk erg koud op en rondom de baan en we wilden de banden niet al in sessie 1 kapot rijden. De tweede sessie mocht ik de hele sessie rijden en kon ik wat meer pushen. Ik kon een goede tijd neer zetten, maar was nog niet tevreden. De quickshifter deed het in deze sessie niet en de achterkant gleed veel met het aanremmen.

Voor de derde vrije training op zaterdag hadden we een nieuwe quickshifter en een aanpassing om het glijden van het achterwiel op te lossen. Hierdoor kon ik mijn tijd nog wat verder aanscherpen, maar ik was er nog niet tevreden mee. Voor de superpole wilde ik een 2.08 rijden. Dit was uiteindelijk ook nodig om je meteen te kwalificeren voor de race. Ik wilde achter de KTM’s aan, maar dit mislukte en ik raakte in de stress. Hierdoor ging ik te gespannen rijden en kwam ik niet onder de 2.10. De tijd was goed voor de 42e plek, wat betekende dat ik de last chance race moest rijden. Dit is nieuw in het kampioenschap en het is een race die gaat tussen de rijders vanaf plek 31 tot de laatste. Alleen de eerste 6 van deze race mogen nog meedoen met de echte race op zondag. Het doel was dus om bij deze eerste zes te komen.

Ik was gefocust voor de race en wilde mijzelf graag bewijzen aan het team. Ik had een matige start en verloor een aantal plekken. Ik kon deze redelijk snel weer terug pakken en kon het tempo goed volgen van de kopgroep. Ik kon alleen niet een vuist maken en mijzelf naar voren knokken. Er gingen 4 rijders in 2 verschillende crashes voor mijn neus onderuit waardoor er 2 keer een gat ontstond tussen de groep en mij. Dit kon ik wel telkens dicht rijden, maar ik kon erna niet inhalen.
Toen 4 rijders voor mij een foutje maakten en ik er gemakkelijk langs kon gaan deed, ik dit en lag ik 5e in de race. Tijdens het aanremmen van de bocht remde ik alleen iets te laat en reed bijna in op degene die 4e lag. Hierdoor moest ik iets rechtdoor en ineens zat daar iemand die tegen mij aan stuurde. Hierdoor viel ik hard op mijn achterhoofd en rolde ik nog een paar keer door. Toen ik opstond merkte ik meteen dat er wat mis was met mijn hand. Ik werd naar het medisch centrum gebracht en hier hadden ze een x-ray gemaakt. Hieruit bleek dat ik mijn rechter duim had gebroken. Einde raceweekend was het door de crash sowieso al, maar nu mis ik waarschijnlijk ook de enige thuisrace van dit seizoen.

Erg jammer om het seizoen zo te beginnen, maar that’s racing. Er kan van alles gebeuren en regelmatig gebeurt het ook. Ik weet dat ik voor de volgende race beter moet rijden tijdens de superpole zodat ik de last chance race niet hoef te rijden. Leermomenten genoeg voor het eerstvolgende evenement dat ik weer kan rijden.

           

De eerste tests zijn afgerond!

Eerder deze maand (9 & 10 maart) heeft Finn voor het eerst samengewerkt met het team Trasimeno. Dit was tijdens een tweedaagse training in Italië. Deze test is goed gegaan en het was over het geheel een positieve ervaring tussen team en rijder.

Een week later (17 t/m 19 maart) vond de eerste officiële test plaats op het circuit Motorland Aragon in Spanje. Daar werd verder gewerkt aan een goede basis-setup van de motor.
Na deze 5 testdagen kunnen we concluderen dat de eerste kennismaking van Finn met het team Trasimeno en de nieuwe R3, zeer goed bevallen zijn.
De samenwerking tussen de monteur van Finn en Finn is erg goed te noemen. Er is een goede klik tussen de twee ontstaan tijdens deze tests, wat een goede basis vormt voor de verdere samenwerking.

Hieronder de ervaringen van Finn zelf:

Op 9 en 10 maart had ik de eerste test van het seizoen. Dit was in Magione (Italië) op het circuit “Autodromo dell’Umbria” bij het Trasimeno meer met het team Trasimeno. Voor ons een nieuw team, dus we wisten niet zo goed wat we moesten verwachten. We vlogen op Milaan en gingen met een huurauto naar het bed and breakfast Wat op 5 minuten rijden van het circuit lag. Eenmaal aangekomen reden we naar de werkplaats van het team. Dit lag recht tegenover de ingang  van het circuit waar we de test hadden. We zagen hier 4 mannen aan het werk en zeiden gedag. 1 van de mannen was mijn persoonlijke monteur Andrea Blocchetti. Het was een kort gesprek en we gingen hierna weer terug naar het bed and breakfast. De volgende dag waren we om 9.00 uur op het circuit. 11.00 uur was de eerste training en het team wilde graag nog wat dingen bespreken en de motor afstellen. We ontmoetten de teambaas Moreno Bacchini en gingen inschrijven. Hij was meteen erg enthousiast en had veel zin in de test. Hierdoor kreeg ik ook veel positieve energie. We hadden de eerste dag 3 sessies van 30 minuten. De eerste sessie moest ik de motor onder de 8000 toeren houden omdat hij nog in moest draaien. Daarnaast was ik nog veel aan het proberen met de motor en voelen wat de motor deed. Voor de tweede sessie hadden we wat aangepast aan de motor. Vooral om ervoor te zorgen dat ik de juiste houding aan kon nemen en het rijden hierdoor makkelijker werd. Ik mocht in deze sessie ook iets hoger in de toeren en verbeterde mijn rondetijd. Voor de laatste sessie hadden we nog een stap gemaakt in het veranderen van de houding en begonnen we ook met de vering aan te passen. Vlak voor het naar buiten rijden van de pitstraat viel de motor stil. Ik kreeg hem weer gestart en ging de baan op. Ik begon iets meer te pushen en het voelde allemaal steeds beter. Na 4 rondjes kwam ik aan bij de eerste bocht en ging ik er zoals normaal in. Midden in de bocht vlak voor ik het gas op wilde gleed de achterkant ineens weg en hoorde ik de motor niet meer. Uiteindelijk sloten we de dag dus af met een crash wat veroorzaakt werd door een elektronisch mankement aan de motor. Voor de volgende dag hadden ze dit gerepareerd en konden we er weer tegenaan. We konden nu gewoon de baan op wanneer we wilden en zo konden we lange runs maken om goed het verschil in setup te voelen. Tussendoor kwam ik even binnen om wat te drinken en te eten, de motor aan te passen en overleg te hebben met het team. Zo verbeterden we telkens de motor en daarmee ook de rondetijd. Ik heb ook nog een tijd met mijn teamgenoten gereden waarvan ik veel heb geleerd. Uiteindelijk zijn we op de tweede dag 2 seconden sneller gegaan dan op de eerste en hebben we nu een goede basissetup voor de volgende test op Aragon een week later. Hier zullen we nog verder gaan in de setup om 100% klaar te zijn voor de race!

Verslag Aragon test

Van 17 t/m 19 maart hebben we een 3 daagse test op Aragon gehad met het team Trasimeno. Het was mooi weer en het zou elke dag droog en zonnig blijven. Ik begon de eerste dag erg rustig aan. Ik was nog aan het zoeken naar rempunten, rijlijnen en waar ik op het gas kon gaan. Na een paar sessies kwam ik in mijn ritme en begon ik telkens wat meer te pushen. Ik zocht af en toe de slipstream op en voelde alsof ik niet sneller meer kon. De tweede dag begon ik al met meer vertrouwen dan de eerste dag. Ik zat ook gelijk in de eerste sessie al op mijn snelste ronde van de eerste dag. Na elke sessie had ik overleg met Andrea mijn hoofdmonteur en hij zorgde ervoor dat de motor aan werd gepast op mijn manier van rijden en aan de hand van de data van de sessie. Hierdoor ging ik elke sessie sneller en verbeterde ik mijn tijd met 3 seconden t.o.v. de eerste dag. We waren hier erg tevreden over, maar wilden graag nog even wat meer pushen om dichter bij mijn teamgenoten te komen. De derde dag moest ik dus wat meer achter anderen aan om zo hun slipstream te gebruiken en naar een snellere tijd te rijden. Ik had al een goeie tijd in de eerste sessie, maar hij was nog wel langzamer dan mijn snelste. Het zou dus in de tweede en tevens laatste sessie moeten gebeuren. Ik reed een stuk agressiever en begon achter mijn teamgenoten aan te rijden. Ik was niet agressief genoeg in de eerste ronde waardoor ik de aansluiting verloor en ze bij mij wegreden. Uiteindelijk reed ik nog wel sneller dan in de eerste sessie, maar vanwege veel foutjes in rondes waarin ik sneller reed kon ik de gewilde rondetijd niet behalen. Toch zijn we erg tevreden met de stappen die we hebben gemaakt en zijn we klaar voor het eerste evenement op hetzelfde circuit Aragon wat zal plaatsvinden in het weekend van 4 t/m 7 april.

                 

Het Raceseizoen begint!

Eindelijk is het dan zover; 8 maart vliegen Martin en Finn naar Italië voor de eerste kennismaking van Finn met het team Trasimeno en de nieuwe Yamaha R3 .
De eerste meters op de nieuwe Yamaha R3 zullen 9 en 10 maart gemaakt gaan worden. Tijdens deze eerste kennismaking met de R3 zal het er vooral om gaan een basissetup te verkrijgen, voordat er van 17 t/m 19 maart de eerste officiële test zal gaan plaatsvinden op Aragon.

Na de test in Italië vindt er een teampresentatie van team Trasimeno plaats op 10 maart in de namiddag/avond.

                   

Talentboek

Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk weten, heeft Finn een passie en dat is de motorsport “wegrace”. Deze sport beoefent Finn nu al een paar jaar en het gaat hem goed af.

Door Yamaha Europe is Finn uitgekozen tot 1 van de 6 talenten (wereldwijd) die een zogenaamd bLU cRU traject volgen. Dit houdt in dat Finn bijvoorbeeld extra technische ondersteuning van Yamaha krijgen tijdens de WSSP300 wedstrijden welke tijdens het WSBK verreden worden.

Met deze ondersteuning wordt Finn de mogelijkheid geboden, zich nog verder te ontwikkelen in deze sport.

Hiernaast hebben we de geboden mogelijkheden tot “Crowdfunding” via het “Talentboek” van de Yvonne van Gennip stichting aangegrepen om het benodigde budget voor de diverse wedstrijden bij elkaar te krijgen, om zodoende gedurende het gehele seizoen in een goed ritme te blijven.

Klik op de afbeelding hieronder om te lezen wat u kunt doen om Finn te helpen.