Finn in WorldSSP300 met team Trasimeno

Na afgelopen week is er wat onrust ontstaan, omdat Finn niet op de “voorlopig definitieve lijst” van de World Supersport 300 stond. Dit kwam, omdat de gegevens van Finn later zijn aangeleverd dan dat de lijst was gemaakt.

Het is officieel rond: komend seizoen rijdt Finn in het World Supersport 300 met het Italiaanse team Trasimeno. Dit is de lichtste klasse van het FIM Superbike Wereld kampioenschap.

Supersport 300: Team Trasimeno Yamaha to face 2019 season with four riders

Omdat z’n normale rijdersnummer #4 reeds bezet is, zal Finn seizoen 2019 rijden met #35.

Finn geselecteerd als bLU cRU rijder voor Yamaha in de WorldSSP300 2019

Van 1 t/m 3 november heeft Finn een masterclass gehad in Latina (Italië). Hier kreeg hij de mogelijkheid om zowel op als naast de baan te laten zien dat hij de tips van ervaren mannen als Galang Hendra Pratama en Michael van der Mark gebruikte om progressie te boeken. Naast Finn waren ook zijn teamgenoot Kevin Mijwaart en Jeffrey Buis aanwezig. Ook de beste Yamaha R3 coureurs uit Spanje, Frankrijk Engeland en Italië waren er.
Onder zeer natte omstandigheden werd de eerste dag pas in de middag aangevangen met de praktijk sessies op de baan. De ochtend werd besteed aan fysieke training en 1 op 1 gesprekken tussen de coureurs en de bLU cRU staff, omdat het zo hard regende, dat het niet verantwoord was om de baan op te gaan. De tweede dag was het beter, maar droog werd het niet. Zodoende hebben de coureurs alleen op een natte en half droge baan kunnen rijden.
Na afloop vertelde Finn dat hij eigenlijk niet geheel tevreden was over het rijden zelf;
“Ik heb er zeker van geleerd en merkte dat ik aan de hand van adviezen sneller ging, maar ik heb te weinig gepusht”.

Toch waren de prestaties van deze dagen en van het afgelopen seizoen voldoende bevonden om Finn te selecteren als bLUcRU rijder in het WorldSSP300 van 2019.

FIM CEV REPSOL MOTO3 Junior Worldchampionship

In het weekend van 24 en 25 november heeft Finn via een wildcard meegedaan met een moto3 wedstrijd in het FIM CEV REPSOL Moto3 Junior WK bij het team FAU55 Racing.

Vrijdag konden er 2 vrije trainingen gereden worden van elk 40 minuten. Zaterdag waren de kwalificaties aan de beurt eveneens 2 x 40 minuten. En zondag waren er een warmup en 2 races over 18 ronden.

Finn aan het woord:

Afgelopen weekend heb ik een eerste kennismaking met een moto3 wedstrijd evenement gehad. Dit was tijdens het laatste evenement van het FIM CEV Repsol Junior wereldkampioenschap.
Aangezien ik nog nooit een moto3 had gereden, leek het ons verstandig om een test te doen voor het wedstrijdevenement. De test hadden we in september gedaan en verliep vrij goed. Het was erg wennen, maar we maakten veel progressie. We kwamen er wel achter dat ik voor het evenement wat relaxter en wat losser op de motor zou moeten zitten om het rijden minder zwaar te maken. Ik was alleen maar grote motoren gewend en een moto3 is maar een kleine motor. Om mijzelf wat losser te maken en te houden was ik een paar keer langs de fysiotherapeut Bob Stoker geweest. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik klaar was voor het evenement.

De donderdagochtend voor het evenement vlogen we heen. In de middag zouden we een trackwalk hebben. Tijdens deze trackwalk kreeg ik nog een hoop tips van teambaas Hector Faubel mee en samen met de tips van Jasper Iwema stond ik voorbereid aan de start voor de eerste vrije training.

Deze bleek nat te wezen toen we vrijdagochtend opstonden. Het zou voor mij de eerste keer in het nat rijden worden met de moto3 en ik was wel een beetje zenuwachtig. Gedurende de sessie verbeterde ik mij wel met grote stappen. 12 seconden in totaal zat er tussen mijn eerste- en snelste ronde. Voor de 2e sessie stopte het met regenen en kwam zelfs het zonnetje even door. We hoopten dus dat het droog zou zijn, maar gingen voor de zekerheid de eerste ronde nog op de regenbanden rijden. Na deze ronde kwam ik binnen en wisselden we naar de slicks. Bocht 1 was de enige bocht die nog nat was, met een paar droge plekken en de rest van de baan was wel droog. Ook in deze sessie verbeterde ik mij elke ronde weer.

Voor de eerste kwalificatie  op zaterdag hadden we een paar aanpassingen aan de motor gedaan en nieuwe banden onder de motor. Met deze aanpassingen en een compleet droge baan kon ik meteen pushen. Vanaf ronde 1 ging ik net zo snel als wat ik tijdens de test reed. Zo kon ik mij alleen nog maar verbeteren. Dit gebeurde ook. Ik kon een aantal ronden 1.46 rijden, wat 2 seconden sneller was dan tijdens de test.
Voor de tweede kwalificatie hadden we weer wat aangepast. Deze aanpassingen voelden vanaf het begin al beter. Ook de tips die ik meekreeg van het team kon ik goed toepassen. Ik kwam na een paar ronden even binnen om nieuwe banden te steken en ging toen weer naar buiten. Ik pushte vanaf ronde 3 en kon in de 1.45 komen. Voor mijn tweede stop had ik een tijd van 1.45.1 gereden. Hier was ik al erg tevreden mee, maar ik wist dat er nog meer in zat. Ik ging voor de laatste 6 minuten naar buiten, liet de eerste 2 rondjes wat snellere jongens voorbij en ging toen in mijn laatste ronde echt pushen. Het gehele rondje voelde niet veel sneller dan de ronden ervoor, maar uiteindelijk kwam ik toch op een tijd van 1.44.3. Het team en ik waren hier zeer tevreden over, ook al was het nog steeds de laatste plaats.

In race 1 op zondagmorgen had ik een goede start en kon ik een beetje meeliften met de rijders voor mij. Daarna moest ik toch lossen en reed ik de hele race alleen met de 1 na laatste rijder in het vizier. Ik eindigde de race 32e wat 11 plekken hoger was dan mijn startpositie omdat er veel coureurs uitgevallen waren, op 9 seconden van de 1 na laatste en zonder gelapt te worden. Een goede race dus, maar ik was persoonlijk wel erg moe na deze race en had in mijn linker been pijn, omdat ik veel minder ruimte op de motor had dan op de Yamaha R3.

Voor race 2 hadden we als doel om een betere start- en eerste paar ronden te hebben. Dit lukte en ik hield de aansluiting met de jongens voor mij langer. Helaas viel er een gaatje tussen de twee jongens voor me, omdat ik iets te lang achter een rijder met motorproblemen zat, voordat ik daar voorbij kon. De hele race lag ik 3-5 seconden achter ze, tot in de laatste 4 ronden. Toen had ik eindelijk had gat onder de 3 seconden en was ik gemotiveerd om het te dichten. Ik was hier goed mee bezig, tot er een rode vlag was wegens een crash. Dit betekende dat de race was afgelopen. Ik was geëindigd op de 31e plek, nu maar 2.8 seconden achter de 1- en 2 na laatste en wederom niet gelapt.

Overall hebben we een goed weekend gehad met veel leermomenten. Deze ervaring nemen we mee in de toekomst en wie weet kom ik nog eens terug in dit kampioenschap!

Uitslag:
Race 1: 32e            Race 2: 31e

Laatste races Yamaha R3 cup op het circuit van Hockenheim.

Het laatste weekend van september zijn de laatste twee races van het seizoen voor de Yamaha R3 cup verreden op het circuit van Hockenheim in Duitsland. Er werd weer gereden samen met het IDM supersport 300.
Donderdag werd gebruikt als reisdag. Vrijdag stonden ee twee vrije trainingen op het programma, die Finn volledig wilde benutten, want hij had dit jaar nog niet op dit circuit gereden.

De vrije trainingen verliepen niet helemaal zoals gewenst. Er werd wel een goede afstelling voor de motor gevonden, maar Finn reed met zijn hoofd i.p.v. met zijn gevoel. Hij bouwde voor zichzelf te veel spanning op. Ondanks dat hij 22 punten voor lag op de nummer twee van de cup, was hij teveel aan het nadenken over verschillende scenario’s. Dit belemmerde hem om ontspannen te rijden en hij zette zaterdagochtend dan ook een vierde tijd neer in de R3 cup en 10 e algemeen in de kwalificaties. Finn was niet tevreden.

Voor de race ’s middags heeft hij geprobeerd ontspanning en focus te zoeken. Dat lukte.
Tijdens de eerste race wist Finn aansluiting te vinden met de kopgroep van de R3 cup. Hij bleef rond de seconde achter deze groep, waarin ze soms met vier man tegelijk door de bocht gingen. Het was belangrijk om te finishen als derde of vierde van de cup. Toen bleek dat Finn op een solide derde plaats lag, heeft hij de race bekeken uitgereden. Voorin de groep liet hij de andere rijders strijden en hij volgde om uiteindelijk als derde van de cup te finishen. Zijn concurrent, Kevin Mijwaart nummer 2 in het klassement, finishte als tweede. Dat betekende dat Finn de laatste race in zou gaan met 18 punten voorsprong. Een achtste plaats in de R3 cup race op zondag zou al genoeg zijn voor het kampioenschap. Belangrijk was om ook de tweede race de finish te halen.

                                                   Zaterdagmiddag kwam Stichting Happy Smile met een aantal kinderen en hun ouders bij de tent van het PearleGebbenRacingteam kijken. Dat was een gezellig bezoek.                                                     

Zondagochtend om 9.30 uur was de warm-up en Finn zat meteen goed op de motor. Zondagmiddag om 14.00 uur begon de laatste beslissende race. Als team was de verwachting dat Finn kampioen zou worden, tenzij hij zou vallen of een technisch probleem zou krijgen. Finn ging met een goede focus de wedstrijd in. Hij startte weer van plek 10. Al snel zat hij achter teamgenoot en concurrent voor de titel Kevin Mijwaart. Samen maakten ze er spannende race van. Finn lag lang tweede in de R3 cup, maar bij de finish kwam Mijwaart hem net voorbij. Desalniettemin was Finn de Nederlands kampioen in de Yamaha R3 cup. De officiële huldiging vindt plaats tijdens een speciale avond. Voor vandaag had hij een kampioenschap T-shirt en de Nederlandse vlag van het team gekregen.

Finn aan het woord:

Dit was het weekend waarin de kampioen van 2018 bekend zou worden. Ik ging dit weekend in als leider van het kampioenschap met 22 punten voor op mijn teamgenoot Kevin Mijwaart. Alleen wij 2 konden kampioen worden. Ik ging naar dit evenement met veel zenuwen. Ik had de dagen ervoor niet super geslapen en was er niet geheel zeker van dat het zou lukken.

In de eerste vrije training reed ik dan ook niet ontspannen. Hierdoor had ik een minder goede tijd dan gewild en was er veel werk aan de winkel. In de tweede vrije training ging het al een stuk beter, maar nog steeds niet ontspannen. Ik moest letten op het aanremmen en dan zou het goed moeten komen zei Jasper Iwema (m’n coach).

Voor de eerste kwalificatie hadden we nieuwe banden gestoken. Het was nog erg koud en we wisten dat het in de middag beter zou zijn. Ik probeerde om te pushen, maar vergat hierdoor een beetje om op mijn houding tijdens het aanremmen te letten. Ik had een 3e trainingstijd wat niet verkeerd was, maar het voelde allemaal onzeker. Voor de tweede kwalificatie probeerde ik dan ook om echt te letten op mijn houding en zocht naar een goede slipstream. Ik heb de hele sessie geen goede slipstream kunnen vinden en in mijn laatste ronde heb ik m’n uiterste best gedaan om een goede rondetijd neer te zetten. Ik reed een betere tijd, maar nam Jeffrey Buis mee op sleeptouw en die kon in mijn slipstream een beter tijd neerzetten en mocht daardoor voor mij starten. Ik moest starten vanaf de 10e plek, als 4e van de cup. Nog een redelijke uitgangspositie aangezien ik de races niet per-se hoefde te winnen.

Ik had voor race 1 veel motiverende gesprekken gevoerd met meerdere mensen uit het team en ging nog een stukje hardlopen om de adrenaline te laten stromen. Ik had in de eerste paar ronden hierdoor super goede focus en kon naar voren toe rijden. Eenmaal aangekomen op een veilige 3e plek heb ik het rustig aan gedaan, omdat er voor me flink gestreden werd door Kevin en coureurs die niets te verliezen hadden. Kevin werd 2e en hierdoor verloor ik maar 4 punten. Voor race 2 moest ik dus 7 punten (8e plek) halen om kampioen te worden. Met de gedachte dat als ik het net zo deed als in race 1, ik kampioen zou zijn reed ik race 2 weer veilig. Ik kon het tempo van de kopgroep niet bijhouden en nadat Kevin een fout maakte, hij ook niet meer. Ik streed de hele race met Kevin, maar hield mijn kop erbij. Ik zag dat Noah Bronckhorst die op dat moment 4e lag dichterbij kwam, maar dit maakte mij niet zoveel uit. Kevin haalde mij in in de laatste ronde en ik kon de 3e plaats in de Cup vast houden. Dit was genoeg en ik was dus kampioen.

Toen ik de pitstraat in reed was er eigenlijk niets anders dan andere keren. Mijn vader en moeder feliciteerde mij en ik kreeg een nederlandse vlag over m’n schouders gegooid. Toen ik bij het podium stond kreeg ik een shirt van het team met een nummer 1 er op. Na een tijdje te hebben gewacht bij het podium liepen we maar weer terug naar de trailer en gingen we daar rustig alles in pakken. Ondertussen kreeg m’n vader bij de technische keuring te horen dat het motorblok gedeeltelijk uit elkaar moest van de R3 cup organisatie en kregen wij te horen dat er geen huldiging zou zijn. Iedereen was hier een beetje verbaasd over en het voelde helemaal niet alsof ik kampioen was. Na het opruimen was de motor nog niet in elkaar en bijna iedereen van de Cup was al naar huis. Toen het motorblok weer half in elkaar onder de motor hing konden we eindelijk de laatste spulletjes in pakken en naar huis gaan. Een beetje een domper, qua afsluiting, nadat het seizoen zo mooi is geweest.

Uitslag Hockenheim:
Race 1: 7e algemeen, 3e van de cup
Race 2: 9e algemeen, 3e van de cup

Eindklassement: 1e

IDM ASSEN

Na het evenement van de Gamma Racingday stonden er op 7-9 september twee races in de Yamaha R3 cup, tijdens het IDM op Assen, op het programma. Er werd wederom door de Yamaha R3 cup samen gereden met de snellere Supersport 300 motoren. De twee vrije trainingen op vrijdag gingen niet geheel naar wens. Finn was er niet geheel met zijn hoofd bij. Hij is dit schooljaar begonnen met de HBO opleiding Social Work en daar was hij nog druk mee in zijn hoofd.

De eerste kwalificatie zaterdag ging redelijk. Er werd gereden op een half natte, half droge baan. Lastige omstandigheden dus. Zaterdagmiddag wist Finn de concentratie weer te pakken en wist zich als eerste van de R3 cup te kwalificeren. Dat was in het algemene startveld plek 5 en daarmee tweede startrij. Een goede uitgangspositie dus, maar zijn teamgenoot Kevin Mijwaart stond naast hem op de grid op de 6e plaats algemeen.

Zondagmiddag om 13:25 uur ging de eerste race van start. Finn lag achterin een groep van zeven rijders, waarvan de meesten rijders in de R3 cup. Hij had moeite om in deze groep naar voren te rijden. Langzaam maar zeker schoof hij een paar plekken op en ging zelfs als eerste R3 rijder de laatste bocht in. Er werd in de laatste paar bochten een flinke strijd gestreden. In de Ramshoek kwam Kevin Mijwaart aan Finn voorbij, waardoor Finn 2e in de cup lag. In de Geert Timmer kwamen Jeffrey Buis en Niek van den Broek aan Finn voorbij met als resultaat dat Finn deze race vierde werd. De reactie van Finn: “Ik reed niet agressief genoeg.” Na deze race was Kevin Mijwaart 12 punten op Finn ingelopen, waardoor Finn nog maar 10 punten voor Kevin stond. Race twee werd dus belangrijk!

Na de 2e kwalificatie en 1e race moest de motorfiets van Finn de testbank op voor een controle op motorvermogen. 

De tweede race was Finn zeer gefocust. Zijn doel was om voor Kevin Mijwaart te eindigen in de race en het liefst als de nummer 1 van de R3 cup. De start was goed. Finn zat goed vooraan in het veld. Er werd weer flink onderling gestreden. Kevin Mijwaart lag iets voor Finn, maar crashte. Kevin was oké en zijn motor was goed genoeg om mee door te rijden. De tweede race was er één met veel meer crashes. Bij één van de crashes bleef er een motor op de baan liggen. (coureur gelukkig in orde) De rode vlag werd gezwaaid en het was afwachten of er een re-start kwam of niet. Deze kwam! Iedereen moest op de grid zijn positie innemen zoals ze geëindigd waren in de 7e ronde en vandaaruit werd er gestart. Balen voor Finn, want Kevin Mijwaart lag na zijn val zo’n 35 seconden achter Finn en kon nu met een goede start weer vlak bij Finn komen, wat ook gebeurde. Na weer een flinke strijd, kon Finn als tweede van de Yamaha R3 cup over de finishlijn komen, met Kevin op de 5e plaats. Kevin kreeg ook nog een tijdstraf van 20 seconden, omdat hij bij de startopstelling zijn motor gekeerd heeft op de baan. Hierdoor zakte Kevin naar de 8e plaats in de R3 cup, waardoor Finn 12 punten meer kreeg in deze race dan hem.

Eindresultaat van dit weekend is dan ook dat het gat in het eindklassement tussen de nummer 1 (Finn) en de nummer 2 (Kevin) nog steeds even groot is. Jeffrey Buis heeft dit weekend goede zaken gedaan, maar is geen bedreiging voor het kampioenschap. Finn is er alert op geworden dat hij zich moet blijven focussen. De laatste twee races op Hockenheim worden beslissend voor het kampioenschap. Spannend dus.

Gamma Racingday 2018

Gamma Racingday 18 en 19 augustus:

De rijders van de Yamaha R3 cup hadden het weekend van 18 en 19 augustus minder tijd om zich voor te bereiden op de race dan tijdens een ander evenement. Er werden op zaterdag twee kwalificaties verreden, gevolgd een race op zondag. Om alvast goed voorbereid te zijn, had Finn anderhalf week voor dit evenement een dagje op Assen getraind, wat positief uitpakte.

Zaterdagochtend om 8.00 uur was de eerste kwalificatie voor Finn. De baan temperatuur was nog laag, dus de verwachting was dat de tijden die gezet zouden worden later op de ochtend in de tweede kwalificatie verbeterd zouden worden. Niettemin was het belangrijk om een goede tijd neer te zetten en de juiste afstelling te vinden.

Finn ging goed van start. Hij was er dit weekend op gebrand om de race te winnen, daar de nummer twee in het klassement hem nadert in de puntenstand van het klassement. Finn wist zich met oude banden als vierde te kwalificeren. Natuurlijk was hij daar niet tevreden mee. Verder stonden de settings niet optimaal. De banden werden verwisseld en de giering aangepast.

De tweede kwalificatie was om 10.45 uur. Finn pakte al snel de eerste plaats, maar verloor die aan Vasco van der Valk, die bij Finn in de slipstream meeging en daardoor een tiende seconde voor hem eindigde. Niettemin een goede uitgangspositie voor Finn. Finn was tevreden. De motor voelde goed en hij had vertrouwen in de race.

Zondag trok de Yamaha tent veel bekijks van bezoekers. Er werden rond de 100.000 bezoekers verwacht en velen van hen bezochten de paddock.

Om 13.52 uur ging de race van start. Na de eerste ronde lagen Finn de Bruin en zijn concurrent Kevin Mijwaart een klein stukje voor op de rest. Spannend dus. Bij de tweede doorkomst lag Finn aan kop met een kleine voorsprong op een groepje van vijf daarachter. Finn wist de gehele race een kleine voorsprong te behouden terwijl er achter hem onderling flink werd gestreden. Drie ronden voor het einde kwam de groep dichter bij Finn. Dat lag in de lijn der verwachting, daar die groep slipstreamend snelle tijden kon rijden, terwijl Finn eigenlijk in z’n eentje zijn rondetijden zette. In de voorlaatste ronde verschoof Finn naar de tweede plaats. In de laatste ronde werd er onderling flink gevochten. Finn probeerde Jeffrey Buis, de koploper, nog te passeren, maar moest hem op 44 duizendste van een seconde voor laten gaan. Niettemin deed Finn goede zaken voor het klassement. Hij wist de nummer 2, Kevin Mijwaart, achter hem te laten en loopt weer vier punten op hem uit. Hij heeft zijn koppositie in het klassement dus weer verstevigd.

 

Er zijn nog vier races te verrijden in de Yamaha R3 cup.

De eerstvolgende is in het weekend van 8 en 9 september tijdens het IDM op Assen. De laatste twee zijn op 29 en 30 september op het circuit van Hockenheim.

Sachsenring Duitse Supersport 300

Afgelopen weekend, 13-14 en 15 juli, reed Finn met een wildcard mee met de Duitse Supersport 300. Voor dit evenement waren er door Frank Mos van Mobu motors enkele aanpassingen gedaan aan de motor , zodat Finn goed mee zou kunnen komen met de Supersport motoren, waaronder enkele WK rijders. Al met al had de motor 4pk meer dan normaal, tussen 11000 en 12000 RPM. Voor de Yamaha R3 cup gelden er andere voorschriften en rijdt Finn met een standaard motor. Tijdens dit evenement reed ook de Duitse ADAC Junior cup. Dat is een KTM RC-390 klasse.

Vrijdagmiddag aan het einde van de dag was pas de eerste vrije training. Al meteen bleek dat Finn goed mee kon komen met de supersport motoren. Hij kon mooi aansluiting vinden bij de twee Duitse WK rijders Jan-Ohle Jähnig en Max Kappler en IDM Supersport rijder Toni Erhard. Wel bleek dat de tandwiel verhouding nog niet goed was en de motor, vooral in het middengebied, nog wat PK’s te kort kwam ten opzichte van de KTM’s. Dit was vooral te merken bij bocht uit accelereren. De tandwielverhouding werd aangepast voor de eerste kwalificatie, die 55 minuten na de vrije training begon. Verder moesten er nieuwe banden op, want deze begonnen te glijden. Even hard werken dus voor de monteurs Martin de Bruin en Peter Spoolder. Jasper Iwema, manager van het Pearle Gebben Raceteam, was dit weekend ook aanwezig op de motoGP, als begeleider van motoGP coureur Scott Redding. Iwema had de vrije training naast de baan gevolgd en kwam langs om Finn nog wat tips te geven.

De eerste kwalificatie ging heel goed. Finn wist een tijd lang de tweede plaats te houden achter Jähnig, maar moest uiteindelijk Kappler en Erhad voor laten gaan. Het verschil tussen de nummer 1 en 4 was maar 1,3 seconden. Het veld daarachter lag 2,5 seconden achter op nummer 4, Finn.

Voor de tweede kwalificatie werd de motor weer anders gezet. Andere tandwielen, zodat de motor nog korter zou worden en beter de bocht kon aansnijden. Doel van de tweede kwalificatie was om deze setting te proberen. Het was belangrijk om uit te vinden of Finn door krappere bochten te kunnen nemen, beter mee zou kunnen komen met jähnig. De verwachting was dat niemand de vierde tijd van Finn in de tweede kwalificatie zou kunnen verbeteren en als dat zou gebeuren, zou Finn toch van de tweede startrij vertrekken, waar hij met zijn vierde plaats ook stond.

In de tweede kwalificatie wist Finn zijn tijd iets te verbeteren, net als alle andere coureurs. Er veranderde echter niets in de top 5 van het klassement, dus Finn startte zondag zijn race vanaf plek 4.

Finn ging na de start goed mee met de WK rijders. Ze kwamen in een groep van 4 door. Finn zat op de vierde plaats, vlak achter Max Kappler. Kappler maakte op een gegeven moment een foutje waardoor hij en Finn de aansluiting verloren met de nummers 1 en 2, Jan-Ole Jähnig en Toni Erhard. Finn kon echter dicht bij Kappler blijven. Totdat ze achterblijvers moesten inhalen. Kappler kwam daar iets makkerlijker voorbij dan Finn. Toen liep het verschil met de nummer 3 al snel op tot 4 seconden. In de laatste ronde wist Finn dit nog dicht te rijden tot 2 seconden. Helaas was de race toen al voorbij. Nog een ronde langer en wie weet?…

De nummer 5 van de wedstrijd volgde op 15 seconden achterstand. Finn heeft genoten van de wedstrijd, kon het tempo volgen van de WK rijders, maar helaas verloor hij de aansluiting. Niettemin heeft hij uitstekend gepresteerd.

Races op Zolder

Het weekend van 6 t/m 8 juli stonden er twee wedstrijden op het circuit van Zolder op het programma. Er werd door de Yamaha R3 cup gereden samen met het IDM Supersport 300. Weer een evenement met gecombineerde klasses.
Vrijdag waren er vrije trainingen en dat ging vrij goed. Finn was nog niet helemaal tevreden, maar zette een goede tijd neer.
Zaterdag waren de kwalificaties. De eerste ging redelijk. Finn zette de zevende tijd algemeen en de tweede tijd van de R3 cup, achter teamgenoot Kevin Mijwaart. Dit was niet helemaal zoals Finn het wilde, dus werk aan de winkel voor kwalificatie twee. Na overleg met de nieuwe teammanager van het Pearle Gebben Raceteam, voormalig GP coureur Jasper Iwema, werd besloten de settings aan te passen. De bedoeling was om deze in de tweede kwalificatie uit te proberen, maar helaas ging Finn in de eerste ronde onderuit en kon niet verder rijden. Finn had een zere nek en spierpijn en van de motor moest allerlei kuipwerk, de voorvorkpoten en andere onderdelen worden vervangen. De helm, gesponsord door Motoport Hippolytushoef, was ook afgeschreven. Het pak moest ook hier en daar hersteld worden.
Tot ’s avonds laat is er aan de motor gesleuteld om deze klaar te krijgen voor de wedstrijden van zondag. Dat lukte.
Zondagochtend in de warm-up kon Finn de nieuwe settings uitproberen. Het voelde goed. Klaar voor de races dus.

De eerste race was heel spannend. Vlak na de start lag Finn op een achtste plaats. Hij had dus wat inhaalwerk te doen. Dat lukte goed. Teamgenoot Kevin Mijwaart had een goede start en lag een stukje voor, maar langzaam maar zeker kwam Finn dichterbij en ontstond er een groep van ongeveer zes rijders waarin flink gestreden werd. Het was stuivertje wisselen. Zo lag Finn eerste om even later weer vijf plaatsen achter te liggen. De laatste ronde ging Kevin als eerste de eerste bocht in. Er werd flink gestreden. Finn en Kevin gingen tegelijk de laatste bocht in. Kevin wist net iets sneller over de streep te komen. Kevin Mijwaart dus eerste, Finn de Bruin tweede en Thom Molenaar derde.

De tweede race lag Finn na de eerste twee ronden 2,5 seconden achter de nummer 1. Hij had dus wat goed te maken. Langzaamaan pakte Finn iedere ronde een beetje winst en liep op de nummer 1 in. Hij had zelfs de snelste raceronde van de R3 cup neergezet. Vanaf toen werd er door Finn gestreden met Kevin Mijwaart en IDM rijder Milan Merkelbach. De laatste ronde kwam Finn op kop door. Helaas moest hij een plek weggeven in de strijd die volgde. Hij kwam als tweede Yamaha R3 cup rijder over de streep. Het podium was hetzelfde als in de eerste race. Finn baalde dat hij weer, net als in de eerste race, de eerste plaats misliep.

2 races tijdens de Dutch TT

In het weekend van 29 juni t/m 1 juli had Finn twee wedstrijden in de Yamaha R3 cup tijdens de Dutch TT van Assen. De wedstrijden werden gereden samen met de Dutch Supersport 300. De supersport motoren hebben meer vermogen, dus het lag niet in de verwachting dat Finn in het algemeen klassement een podiumplaats zou behalen. Wel was het doel om eerste van de R3 cup te worden en zo hoog mogelijk in het algemeen klassement te eindigen. Dat tweede moest alleen niet ten koste gaan van de eerste doelstelling: de leiding behouden in de R3 cup.
Het PearleGebben Racingteam had dit weekend groots uitgepakt. Net als anders was de VIPbox geopend, maar bij de tent op de paddock was een groot terras neergezet om sponsoren en belangstellenden te ontvangen.
Vrijdag tussen de middag werd de vrije training gereden. Finn kon al snel een goede tijd neerzetten. De settings van zijn motor bleken goed te staan. Dit gaf hoop voor de kwalificaties later op die middag.
Tijdens de kwalificaties ging Finn meteen goed van start. Hij zette een zelfde tijd als tussen de middag neer en ging daarna alleen maar sneller. Dit resulteerde in een 7e startplaats op de grid, als eerste van de Yamaha R3 cup.
Zaterdagmiddag was het lang wachten tot de race begon. Deze was pas om 18.00 uur. Halverwege de middag mochten wij Finn zijn mentor ontvangen, Peter ter Burg, van Lyceum aan Zee. Deze kwam samen met zijn zoon kijken wat een racedag voor Finn inhoudt. Hij heeft Finn de afgelopen twee jaar geweldig begeleid en gezorgd voor een goede afstemming tussen school en Finn zijn sport. Mede door zijn grote inzet is Finn geslaagd voor zijn HAVO diploma.
De eerst race kon Finn niet meteen aansluiten bij de snellere supersport motoren. Wel zat hij in een groepje met wat langzamere supersport motoren. Finn had daar tijdens de race wel wat last van. Het groepje van vier wisselde regelmatig van positie, waardoor Finn niet lekker zijn ritme kon behouden. Desondanks liep de voorsprong die Finn had op de nummer 2 van de R3 cup, Kevin Mijwaart, langzaam maar zeker uit. Op het moment dat Finn 6 seconden voorsprong had, trok hij zich bewust terug uit de strijd binnen zijn groepje. In de laatste ronde maakte één supersport motor en foutje in een bocht en kon Finn er langs. Hij kwam als 9e algemeen over de finish en als 1e in de R3 cup met 13 seconden voorsprong op de nummer 2 van de R3 cup, teamgenoot Kevin Mijwaart.
Na afloop werden de nummers 1,2 en 3 van de Dutch supersport 300 en van de Yamaha R3 cup technisch gecontroleerd. Daar bleken de motoren van de nummers 2 en 3, van het algemeen klassement, technisch niet in orde te zijn en werden gediskwalificeerd. Daardoor schoof Finn op naar de 7e plek in het algemeen klassement.
De tweede race verliep niet geheel zoals Finn gewenst had. Hij kwam in een groepje van 6 man terecht waarvan er 3 (inclusief Finn) streden voor de hoogste podiumplaats in de R3 cup.
Finn is als derde hiervan geëindigd en vertelde achteraf dat er meer in had gezeten, maar hij het zichzelf kwalijk nam er niet volledig voor gestreden te hebben.

Derde evenement Yamaha R3 cup Mettet

Vrijdagmiddag na het laatste examen van Finn, zijn we vertrokken naar Mettet. Rond half negen waren we op het circuit.

Zaterdagochtend begon de eerste kwalificatie om 10.15 uur. De motor was thuis zo afgesteld, zoals Finn en Martin dachten dat hij geschikt was voor dit circuit. Finn reed een goede kwalificatie. Hij behaalde de tweede tijd, maar dat was niet de tijd die hij in gedachten had. Finn reed met nieuwe laarzen, maar die zaten niet lekker. Hij bleef er mee haken, dus in de kwalificatie even de pitstraat in gereden en laarzen verwisseld. Verder was de motor erg onrustig en gedroeg zich niet zoals verwacht.

Een tweede tijd was goed, maar Martin en Finn hadden, na overleg, toch besloten om de settings te veranderen. Ook de clipons werden verwisseld. (dat zijn de losse stuurhelften)

De tweede  kwalificatie werd verreden om 12.20 uur. Het was toen al erg warm, zo’n 26 graden. Finn wist zijn tijd te verbeteren, maar teamgenoot Kevin Mijwaart, verbeterde zijn tijd ook weer, doordat hij de slipstream pakte van Finn. Uiteindelijk was Kevin als eerste gekwalificeerd en Finn als tweede. Beiden lieten een goede racepace zien. Ze reden continu rondjes van 1.13, terwijl dat bij de rest van de deelnemers niet zo was. Dat gaf vertrouwen voor de wedstrijd.

Om 16.00 uur ging de race van start. De baantemperatuur was erg hoog, 49 graden. Finn had een matige start en kwam als tweede de bocht door, achter Kevin Mijwaart. Al snel wist hij Kevin in te halen en lag hij aan de leiding. Finn en Kevin lagen de hele race door dicht bij elkaar. Dan weer 0,2 seconden verschil en dan weer 0,8 seconden. Wel reden ze samen de rest van het veld op steeds grotere achterstand. In de laatste ronde ging Kevin Finn voorbij, waarna Finn al iets later Kevin weer voorbij kon gaan. Finn kwam als eerste de laatste bocht uit, maar het rechte stuk  tot de finish was nog lang. Bijna kon Kevin Finn in de slipstream voorbij, maar Finn pakte toch de overwinning, nipt voor Kevin. Het verschil was 0,066 seconden. Nummer 3 kwam 10 seconden later over de streep.

Zondagmiddag om 16.20 uur was pas race twee. De ochtend werd gebruikt om alvast wat op te ruimen en in de middag werd er eerst door het team naar de WSBK gekeken. PearleGebben teamgenoot Dennis Koopman rijdt daar mee in de supersport 300 klasse en Michael van der Mark had zaterdag al goed gepresteerd. Nu er tijd voor was, wilden de mannen de races zoveel mogelijk zien.

De hele dag zag het er al bewolkt uit en er was regen en onweer voorspeld. De weerberichten werden goed in de gaten gehouden, om zo nodig op tijd naar regenbanden over te gaan.

Het bleef gelukkig droog. De tweede rac was ongeveer een herhaling van de eerste race. Met dit verschil dat er achter Finn een groepje van vier man zat, waarin flink werd gestreden. Het bleef wel spannend, maar Finn heeft de hele race op kop gelegen vanaf twee bochten na de start.

Er was dus een dubbel podium voor Finn. Teamgenoot Kevin Mijwaart werd twee maal tweede.